۱۳۸۸ تیر ۱۷, چهارشنبه

نامه اي به كامران نجف زاده

سلام آقاي نجف زاده نميدونم اصليت شما به كجا ميرسه ولي اميدوارم ايراني باشي نه از نجف من هم مي خوام يك گزارش بنويسم به سبك خودت اقا كامران يادم مياد تو يكي از گزارشات كه مربوط به 22 بهمن و تظاهرات تو اون روز بود گفتي "الان ساعت 9 خيابونا خلوته با خودمون گفتيم نكنه كسي نياد ولي بعد از مدتي"............. آقا كامران اي كاش تو تظاهرات بزرگ تو تهرانم همچين حرفي ميزدي ولي يادت نره كه تو تظاهرات شما به مردم شكلات و شيرني .و هزار جور نذري و خيراتي ميدن ولي تو تظاهرات ما گلوله داغ و باتون سرد .آقا كامران يادت باشه انسان ميتونه مشهور بشه اونم خيلي ساده ولي محبوب بودن خيلي سخته .شنيدم تيتر و مقالات جنجالي كيهان عليه ملت ايران با مشورت تو انجام ميشه .آقاي نجف زاده موقعي كه تو از احمدي نژاد مارك ساعتش و از طريقه گرفتن خونه واسه پسرش پرسيدي و اون تفره رفت فكر كردم واقعا حرفه اي هستي ولي نميدونستم كه گزارشگر محبوب خوب احمدي نژادي .نكنه فكر كردي خيلي باهوشي و گزارشات تكون دهندست .به خودت خيلي غره شدي آقا كامران .گول سفرهاي خارجي و خوردي چرا نمياي بگي كه احمدي نژاد موقع سفر به آمريكا شخصا تو رو معرفي كرد .راستي اينو يادم رفت بهت بگم فكر نكن ما ابلهيم يه زمان بهتون گفته بودن كه ميتونيد تو حوزه ورزش مانور بديد و به هر كس كه دلتون خواست گير بديد غير از اصله كاريه . فكر كردي اين ميتونه نقطه نجات دهنده زندگي خبرنگاريت بشه . و توصيه آخر اگه ميخواي يه ذره محبوبيت داشته خودتو از دست ندي
بهتره به راه ملت ايران بياي ولي مثل فرزاد حسني آخر سر پشيمون نشي و نگي بچگي كردم

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر